Rurka dooskrzelowa dwuświatłowa
Co to jest rurka endobronchialna dwuświatłowa
Rurka intubacyjna dwuświatłowa (nazywana również rurką endobronchialną dwuświatłową lub DLT) to rodzaj rurki intubacyjnej, która jest stosowana w intubacji tchawicy podczas operacji klatki piersiowej i innych schorzeń medycznych w celu uzyskania selektywnej, jednostronnej wentylacji prawego lub lewego płuca. Istnieje kilka schorzeń, które mogą wymagać jednostronnej wentylacji płuc. Bezwzględne wskazania obejmują oddzielenie prawego płuca od lewego w celu uniknięcia wycieku krwi lub ropy ze strony zakażonej lub krwawiącej na stronę zdrową. Względne wskazania obejmują zapadnięcie się jednego płuca i selektywną wentylację pozostałego płuca w celu ułatwienia odsłonięcia struktur anatomicznych, które mają być operowane podczas operacji klatki piersiowej, takich jak naprawa tętniaka aorty piersiowej, pneumonektomia lub lobektomia.
Zalety rurki endobronchialnej dwuświatłowej
Wentylacja płuc:Dwuświatłowe rurki endooskrzelowe pozwalają na niezależną wentylację każdego płuca, co pozwala na selektywną izolację płuc podczas operacji klatki piersiowej.
Zapobieganie zakażeniom krzyżowym:Rozdzielenie płuc dwuświatłową rurką zapobiega zanieczyszczeniu między dwoma płucami, zmniejszając ryzyko infekcji i powikłań.
Większe bezpieczeństwo pacjentów:Dwuświatłowe rurki endooskrzelowe zaprojektowano w celu zapewnienia precyzyjnej i kontrolowanej wentylacji, co przyczynia się do poprawy bezpieczeństwa pacjenta i wyników zabiegów w obrębie klatki piersiowej.
Specjalistyczny projekt:Konstrukcja dwuświatłowych rurek dooskrzelowych, z dwoma światłami i mankietem dla każdego oskrzela, jest dostosowana w celu zapewnienia precyzyjnej i kontrolowanej wentylacji podczas zabiegów w obrębie klatki piersiowej.
Nasz zakład
HangZhou Trifanz Medical Device Co., Ltd znajduje się w tętniącym życiem parku bioprzemysłowym LinPing, Hangzhou. Park cieszy się pięknym otoczeniem i wygodnym transportem. Posiadamy własny zakład produkcyjny: 1000 kwadratowy 100 000 czystych warsztatów GMP.
Nasz certyfikat
Posiada certyfikat CE, ISO13485; może świadczyć usługi OEM/ODM.
Doświadczony zespół
Posiada własny zespół badawczo-rozwojowy. Grupa profesjonalistów i pracowników technicznych z prawie 20-letnim doświadczeniem w branży.
Nasze produkty
Rurka intubacyjna, maska krtaniowa, zamknięty cewnik ssący, obwód oddechowy do znieczulenia itd.
Rozwój i opis dwuświatłowej rurki endobronchialnej
Dwuświatłowa rurka dooskrzelowa składa się z dwóch małych rurek dotchawicznych o różnej długości, zamocowanych obok siebie. Krótsza rurka kończy się w tchawicy, podczas gdy dłuższa jest umieszczona w lewym lub prawym oskrzelu, aby selektywnie wentylować odpowiednio lewe lub prawe płuco. Wprowadzono pierwszą dwuświatłową rurkę używaną do bronchospirometrii, a później do znieczulenia jednopłucnego u ludzi. Wprowadzono modyfikacje oryginalnej rurki Carlensa i inne. Umożliwiają one wentylację pojedynczego płuca, podczas gdy drugie płuco jest zapadnięte, aby ułatwić lub umożliwić operację klatki piersiowej. Może to być konieczne, aby ułatwić chirurgowi widoczność i dostęp do odpowiednich struktur w jamie klatki piersiowej. Opróżnione płuco jest ponownie napompowywane po zakończeniu operacji w celu sprawdzenia, czy nie ma przecieków lub innych obrażeń.
Rurki te są zazwyczaj współosiowe, z dwoma oddzielnymi kanałami i dwoma oddzielnymi otworami. Zawierają światło intubacyjne, które kończy się w tchawicy i światło endobronchialne, którego dystalny koniec jest umieszczony 1–2 cm w prawym lub lewym oskrzelu głównym. Prawidłowe umieszczenie dwuświatłowych rurek endobronchialnych wymaga znacznego doświadczenia klinicznego, opracowano różne techniki ich wprowadzania. Dostępny jest również mały symulator, który pomaga w szkoleniu manewrów rotacji rurki Carlensa. Umieszczenie okazało się łatwiejsze przy pomocy sprzętu światłowodowego, takiego jak bronchoskop. Obecnie zaleca się elastyczne badanie bronchoskopowe z użyciem światłowodu przed, w trakcie i po zakończeniu stosowania dwuświatłowych rurek endobronchialnych.
Wybierz największą dwuświatłową rurkę endobronchialną, która pasuje do oskrzela: 41 Fr dla większości mężczyzn, 39 Fr dla mężczyzn o niskim wzroście; 37 Fr dla większości kobiet, 35 Fr dla kobiet o niskim wzroście. Przed włożeniem całkowicie opróżnij oba mankiety. Nasmaruj zewnętrzną część rurki, aby zmniejszyć ryzyko uszkodzenia podczas wkładania. Nasmaruj bronchoskop żelem wodnym, aby ułatwić jego płynne przejście przez rurkę. Mając założoną prowadnicę, zgnij dystalne 10 cm dwuświatłowej rurki endobronchialnej o 60 stopni do przodu. Ten manewr ułatwia intubację tchawicy i minimalizuje ryzyko pęknięcia mankietu tchawicy podczas przechodzenia przez zęby pacjenta. Mając końcówkę skierowaną do przodu, przesuń końcówkę rurki tuż przez struny głosowe. Wyjmij prowadnicę. Obróć dwuświatłową rurkę endobronchialną wystarczająco, aby obrócić końcówkę o 90 stopni od linii środkowej, co pomoże przesunąć rurkę za chrząstkę tarczowatą. W przypadku lewostronnej dwuświatłowej rurki endobronchialnej obróć przeciwnie do ruchu wskazówek zegara; w przypadku prawostronnej dwuświatłowej rurki endobronchialnej obróć zgodnie z ruchem wskazówek zegara. W niektórych przypadkach może być konieczne obrócenie o 180 stopni, aby przejść przez chrząstkę tarczowatą.
If a 180° rotation was needed at Step (iv), rotate the double lumen endobronchial tube 90° in the opposite direction so that the bronchial lumen aligns with the appropriate bronchus. Advance the tube until snug. The average depth of insertion in a 170 cm adult is 29 cm, plus or minus 1 cm for each 10 cm increase or decrease in height.4 When advancing the tube, turning the patient's head in the opposite direction to the bronchus being intubated helps the tube advance into the correct bronchus. Perform clinical and bronchoscopic checks to confirm the double lumen endobronchial tube is correctly positioned and lung isolation has been successful. Inflate both cuffs. Consider measuring the cuff pressure (normal pressure 20–40 cm H2O, avoid pressure >40 cm H2O). Aby spuścić powietrze z płuca operacyjnego, zaciśnij miękki silikonowy łącznik pomiędzy układem oddechowym a dwuświatłową rurką endobronchialną na świetle operacyjnym i zwolnij korek na łączniku.

W przypadku ślepego wprowadzenia dwuświatłowej rurki dooskrzelowej, najpierw należy wykonać bezpośrednią laryngoskopię i uwidocznić struny głosowe. Uwidocznienie strun głosowych jest ważne, ponieważ rurki te są duże, a ich umieszczenie jest trudniejsze niż umieszczenie SLT. Po uwidocznieniu strun głosowych delikatnie przesuwaj dwuświatłową rurkę dooskrzelową, kierując końcówkę wklęsłej krzywizny oskrzeli do przodu przez struny głosowe, aż mankiet oskrzelowy przejdzie przez struny. Następnie rurkę obraca się o 90 stopni w lewo, gdy używa się lewostronnej dwuświatłowej rurki dooskrzelowej, i w prawo, gdy używa się prawostronnej dwuświatłowej rurki dooskrzelowej, i przesuwa, aż napotka opór. Gdy dwuświatłowa rurka dooskrzelowa jest dobrze ustawiona, napompuj mankiet tchawicy i upewnij się, że oba płuca są wentylowane zarówno przez oględziny, jak i osłuchiwanie. Sprawdź prawidłowe umieszczenie, sprawdzając wentylację przez światło oskrzeli. Najpierw napompuj mankiet oskrzelowy 1 ml na raz, aż do zatrzymania przecieku. Zablokuj przepływ gazu przez światło tchawicy przy złączu Y i otwórz zatyczkę uszczelniającą tchawicy, aby umożliwić dopływ powietrza. Sprawdź, czy możesz odizolować drugie płuco przez światło tchawicy, blokując przepływ gazu przez światło oskrzeli.
Dwuświatłową rurkę dooskrzelową można również umieścić za pomocą bronchoskopii światłowodowej. Użycie bronchoskopu światłowodowego przez światło oskrzela i prowadzenie dwuświatłowej rurki dooskrzelowej nad zakresem światłowodowym zwiększa dokładność umieszczenia. Po włożeniu dwuświatłową rurkę dooskrzelową podłącza się do obwodu respiratora za pomocą złącza dwuświatłowej rurki dooskrzelowej, a wykrycie ETCO2 potwierdza umieszczenie w tchawicy po napompowaniu obu mankietów w celu uszczelnienia nieszczelności. Do utworzenia uszczelnienia w mankiecie oskrzelowym nie powinno być wymagane więcej niż 3 ml powietrza. Należy zmierzyć ciśnienie w mankiecie, aby zapobiec uszkodzeniu dróg oddechowych. Potwierdzenie prawidłowego umiejscowienia dwuświatłowej rurki dooskrzelowej można wykonać za pomocą osłuchiwania lub bronchoskopii światłowodowej. Najpierw potwierdza się osłuchiwanie i obustronny ruch ściany klatki piersiowej. Po zaciśnięciu łącznika odnogi światła oskrzeli, dźwięki oddechowe powinny być nieobecne po odpowiedniej stronie płuca, jeśli światło oskrzeli znajduje się w prawidłowym oskrzelu. Po zaciśnięciu łącznika odnogi światła oskrzeli i wentylacji przez światło oskrzeli, dźwięki oddechowe powinny być nieobecne po przeciwnej stronie klatki piersiowej. Po umieszczeniu dwuświatłowej rurki oskrzelowej należy potwierdzić prawidłowe umiejscowienie, wprowadzając wziernik światłowodowy przez światło tchawicy, aby sprawdzić, czy światło oskrzeli znajduje się w prawidłowym oskrzelu głównym i czy nie występuje przepuklina mankietu oskrzelowego.
Część endobronchialna znajduje się w prawidłowym oskrzelu głównym. Lewa dwuświatłowa rurka endobronchialna powinna znajdować się w lewym oskrzelu głównym, a prawa dwuświatłowa rurka endobronchialna powinna znajdować się w prawym oskrzelu głównym. Pierścienie oskrzelowe powinny być przednie, a włókna podłużne tylne, aby ułatwić identyfikację strony. Mankiet oskrzelowy powinien być ledwo widoczny bez przepukliny mankietu nad wnęką krtaniową po napompowaniu. Prawe oskrzele górnego płata (RUL) powinno być identyfikowalne przez prawe oskrzele główne z 3 odgałęzieniami płatowymi (szczytowym, przednim i tylnym). Następnie bronchoskop światłowodowy jest wprowadzany przez światło endobronchialne. W przypadku lewostronnej dwuświatłowej rurki endobronchialnej należy zidentyfikować początki lewego górnego i dolnego oskrzela (potwierdzić, że czubek otworu endobronchialnego nie zatyka lewego górnego lub dolnego oskrzela). W przypadku prawostronnej dwuświatłowej rurki endobronchialnej, zidentyfikuj dobre wyrównanie między szczeliną otworu światła endobronchialnego w stosunku do odejścia prawego górnego oskrzela (aby umożliwić wentylację prawego górnego oskrzela). Zidentyfikuj oskrzele pośrednie i prawe dolne oskrzele dystalnie. Bronchoskopia światłowodowa jest złotym standardem potwierdzającym prawidłowe umiejscowienie dwuświatłowej rurki endobronchialnej. Samo osłuchiwanie jest niewiarygodnym wskaźnikiem prawidłowego umiejscowienia dwuświatłowej rurki endobronchialnej.
Użycie bronchoskopu do kaniulacji oskrzela i przeciągnięcie rurki nad endoskopem. Zawsze umieszczaj endoskop w oskrzelowym (dłuższym) świetle. Podczas umieszczania dwukanałowej rurki endobronchialnej należy użyć mandrynu. Zawsze sprawdzaj umiejscowienie, gdy zmieniono pozycję pacjenta lub gdy zmieniono wentylację normalną i izolowaną wentylację płuc. Aby pomóc w kaniulacji oskrzela, obróć rurkę w kierunku oskrzela, które ma zostać kaniulowane, obróć głowę pacjenta na przeciwną stronę i delikatnie przesuń rurkę w dół, aż poczujesz opór. Aby zainicjować wentylację jednego płuca, mankiet oskrzelowy jest napompowany, płuco, które ma zostać odizolowane, jest zaciskane przy odpowiednim łączniku, a następnie łącznik jest otwierany do atmosfery, aby umożliwić zapadnięcie się płuca. Zapadnięcie się płuc jest najszybsze, jeśli zostanie zainicjowane pod koniec wydechu.
Wytyczne dotyczące określania właściwego rozmiaru rurki dooskrzelowej dwuświatłowej
Gdy mankiet oskrzelowy dwuświatłowej rurki endobronchialnej (dwuświatłowej rurki endobronchialnej) jest napompowywany przy użyciu standardowej techniki uszczelnienia podwodnego, test szczelności powietrza przeprowadza się przed i w trakcie napompowywania mankietu oskrzelowego poprzez sprężanie strony oskrzelowej do szczytowego ciśnienia w drogach oddechowych wynoszącego 25–30 cmH2O, jednocześnie łącząc stronę tchawicy z uszczelnieniem podwodnym o średnicy 1- cm. Rozmiar dwuświatłowej rurki endobronchialnej jest uważany za odpowiedni dla danego pacjenta, jeśli spełnione są następujące dwa kryteria: pewien wyciek powietrza jest wykrywany, gdy mankiet oskrzelowy jest opróżniany, co wskazuje, że rurka nie była ściśle zaklinowana w oskrzelu. Szczelne uszczelnienie oskrzela uzyskuje się przy objętości mniejszej niż objętość spoczynkowa, ponieważ mankiet ten może utracić swoje właściwości niskociśnieniowe, jeśli zostanie napompowany do objętości większej niż objętość spoczynkowa. Jednak wytyczne te nie obejmują wszystkich możliwych sytuacji, dlatego chciałbym dodać kilka więcej do powyższych kryteriów.
Gdy powstanie zmarszczka w mankiecie tworzy kanał, przez który gaz może wydostać się wokół mankietu, ciśnienie wewnątrzmankietowe musi zostać zwiększone, aby usunąć zmarszczkę. Często jednak nie można było uzyskać szczelnego zamknięcia pomimo napompowania dwuświatłowej rurki endobronchialnej mankietu oskrzelowego do stosunkowo dużych objętości, co skutkowało bardzo wysokim ciśnieniem wewnątrzmankietowym. Jeśli wysokie ciśnienie wewnątrzmankietowe i stały przeciek następują po wstrzyknięciu mniejszej objętości niż, ale zbliżonej do objętości spoczynkowej, wydaje się, że mankietu oskrzelowego nie można uformować do oskrzela. Jeśli zostanie wykryty pewien przeciek powietrza przy opróżnionym mankiecie oskrzelowym, ale wysokie ciśnienie wewnątrzmankietowe następuje po niewielkiej zmianie objętości mankietu z utrzymującym się przeciekiem powietrza, wydaje się, że rozmiar dwuświatłowej rurki endobronchialnej jest odpowiedni, ale stosunkowo duży dla oskrzela, dlatego zmarszczka na mankiecie nie może zostać rozłożona. W takim przypadku, w oparciu o kliniczne wymagania izolacji wodoszczelnej, można podjąć decyzję o zmianie na mniejszą rurkę endobronchialną o podwójnym świetle. Aby zapobiec niedokrwiennemu uszkodzeniu oskrzeli i uzyskać jak największe uszczelnienie, ciśnienie wewnątrzmankietowe powinno wynosić<44 cmH2O, at which the mucosal capillary perfusion was reported to decrease, and the cuff inflation volume should be less than the resting volume, regardless of whichever comes first.
Gdy nie wykryto wycieku powietrza nawet przy całkowicie zapadniętym mankiecie oskrzelowym, mogą istnieć dwa wyjaśnienia. Jedno jest takie, że dwuświatłowa rurka endobronchialna jest ściśle zaklinowana w oskrzelu, w takim przypadku dwuświatłową rurkę endobronchialną należy wymienić na mniejszą, a drugie jest takie, że rozmiar rurki jest odpowiedni, ale falbaniaste fałdy, utworzone na końcach mankietu, działają jak bariera przed wyciekiem. Jednym ze sposobów rozróżnienia tych dwóch okoliczności jest wstrzyknięcie niewielkiej ilości powietrza, znacznie mniejszej niż objętość spoczynkowa i sprawdzenie ciśnienia wewnątrzmankietowego: gdy ciśnienie wewnątrzmankietowe jest niższe niż ciśnienie, które zmniejsza perfuzję śluzówki, rozmiar rurki należy uznać za odpowiedni.
HangZhou Trifanz Medical Device Co., Ltd znajduje się w tętniącym życiem parku bioprzemysłowym LinPing w Hangzhou. Park cieszy się pięknym otoczeniem i wygodnym transportem. Jest on położony w sąsiedztwie Szanghaju, Ningbo i innych ważnych portów. Firma jest zintegrowanym przedsiębiorstwem naukowo-technologicznym, zajmującym się głównie badaniami, rozwojem, produkcją i sprzedażą cewników medycznych w dziedzinie oddychania, znieczulenia i ciężkich chorób. Posiada własny zespół badawczo-rozwojowy: grupę personelu profesjonalnego i technicznego z prawie 20-letnim doświadczeniem w branży; własne miejsce produkcji: 1000 kwadrat 100 000 czystych warsztatów GMP; wśród pracowników firmy ponad 80% pracowników szkół wyższych i uniwersytetów odpowiada za działalność produkcyjną i operacyjną firmy w ścisłej zgodności z krajowymi i międzynarodowymi wymogami dotyczącymi prowadzenia operacji w chmurze systemu zarządzania jakością, przeszedł certyfikację systemu CE, ISO13485; może świadczyć usługi OEM / ODM.




Certyfikat




wideo
Często zadawane pytania
Jesteśmy profesjonalnymi producentami i dostawcami dwuświatłowych rurek endobronchialnych w Chinach, specjalizującymi się w świadczeniu wysokiej jakości usług niestandardowych. Serdecznie zapraszamy do hurtowej, taniej dwuświatłowej rurki endobronchialnej z naszej fabryki.










